کافه جوان کافه جوان یک پایگاه چند منظوره برای رفع نیازهای جوان هاست. از سرگرمی و تفریح گرفته تا مطالب اجتماعی و سیاسی روز (البته اونم با چاشنی طنز!) شعار ما شادی حتی در سخت ترین لحظات است پس شاد باشید! tag:http://cafejavan.mihanblog.com 2020-09-30T22:29:08+01:00 mihanblog.com دوست داشتن زیاد 2020-09-22T10:42:54+01:00 2020-09-22T10:42:54+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/923 MansouR عشق و دوست داشتن واقعا چیز عجیبیه.با خوشحالی کسی که دوستش دارید خوشحال می شید و با ناراحتیش، ناراحت.وقتی ناراحته دوست دارید تمام تلاشتونو کنید تا حالشو عوض کنید. گاهی پیش میاد ک تلاش هاتون به بیراهه میره و حتی ناراحت ترش میکنید. گاهی هم درست پیش میرید ولی ناراحتیش از جنس ناراحتیاییه ک با هیچی خوب نمیشه جز تنهایی و گذر زمان و کنج عزلت نشینی. ازونا که خودش خود به خود میره. یه شب میخوابی، صبح بلند میشی میبینی دیگه ناراحت نیستی. بعضی ناراحتیای پریودی تو خانم ها به نظرم نزدیکه بهش. هرچند در مورد عشق و دوست داشتن واقعا چیز عجیبیه.
با خوشحالی کسی که دوستش دارید خوشحال می شید و با ناراحتیش، ناراحت.
وقتی ناراحته دوست دارید تمام تلاشتونو کنید تا حالشو عوض کنید. گاهی پیش میاد ک تلاش هاتون به بیراهه میره و حتی ناراحت ترش میکنید. گاهی هم درست پیش میرید ولی ناراحتیش از جنس ناراحتیاییه ک با هیچی خوب نمیشه جز تنهایی و گذر زمان و کنج عزلت نشینی. ازونا که خودش خود به خود میره. یه شب میخوابی، صبح بلند میشی میبینی دیگه ناراحت نیستی. بعضی ناراحتیای پریودی تو خانم ها به نظرم نزدیکه بهش. هرچند در مورد pms چیزی که من خوندم و دیدم و شنیدم اینجوریه که احساسات تشدید میشه. ولی خب به نظرم نسبت به مردا کمتر پیش میاد که با تنهایی و تنها موندن حالشون بهتر بشه. معمولا توجه میخوان از پارتنر یا همسرشون یا خانواده. ولی خب چیزی که در مورد خودم میدونم اینه که از اون جنس ناراحتیا کم نداشتم. اینکه فقط خودم میتونم حال خودمو خووب کنم. اونایی که دوستم داشتن ناراحت میشن از غمم و تلاش میکنن که بهتر بشم ولی خب بی نتیجه اس. باید تایم بگذره و با خودم خلوت کنم و حتی این وسطا قطره اشکی هم بریزم تا خوب شم.
حالا با این همه بازم تحمل ناراحتی اونی که دوستش داری سخته. :(

پ.ن: جدی جدی دارم می نویسماا :))
به تاریخ اولین روز پاییز 99
ساعت 14:34
]]>
هر گوشه... 2020-09-20T11:40:51+01:00 2020-09-20T11:40:51+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/922 MansouR هر گوشه این کافه یه خاطره اس! به تاریخ اولین پست نگاه میکنی کرک و پرت زخمی میشه. سال 1391!!8 سال عمر این وبلاگه...چه آدمایی اومدن نویسنده شدن و چند خطی نوشتنو شوخی کردیم باهمو رفتن. بعضیاشون چند خط بیشتر نوشتن. بعضیا فقط نظر میذاشتن. بعضیارو دنبال میکردیم. وبلاگ گردی هم یجورایی مثل اینستاگرام بود..همدیگرو لینک میکردیم.به هم سر میزدیم. نوشته های همو میخوندیم و نظر میذاشیتم. روزای خوبی بود. زندگی تلخ بود ولی نه اینقدر. مشکل بود ولی نه اینقدر. الان زیر بار فشار اقتصادی داریم له میشیم. امیدوا هر گوشه این کافه یه خاطره اس! به تاریخ اولین پست نگاه میکنی کرک و پرت زخمی میشه. سال 1391!!
8 سال عمر این وبلاگه...چه آدمایی اومدن نویسنده شدن و چند خطی نوشتنو شوخی کردیم باهمو رفتن. بعضیاشون چند خط بیشتر نوشتن. بعضیا فقط نظر میذاشتن. بعضیارو دنبال میکردیم. وبلاگ گردی هم یجورایی مثل اینستاگرام بود..همدیگرو لینک میکردیم.به هم سر میزدیم. نوشته های همو میخوندیم و نظر میذاشیتم. 
روزای خوبی بود. زندگی تلخ بود ولی نه اینقدر. مشکل بود ولی نه اینقدر. الان زیر بار فشار اقتصادی داریم له میشیم. امیدوارم 8 سال دیگه اگ زنده بودم و اومدم این مطلبو خوندم لبخند تلخی نزنمو نگم صد رحمت به اون موقع.
91 یعنی من سال اول دانشگاه بودم. 91 یعنی من مهمانیم به داشنگاه لویزان اوکی شده بوده. 91 یعنی من اوج افسردگی و بیخیالی. 91 یعنی من فرار از دانشگاه. 91 یعنی روزای تلخ 2 ساعت تو مترو و اتوبوس سرپا ایستادنو هم خوردن با جمعیت و گرما و سرما و هرم نفس هاو عرق هاو دردو دردو پوچی و بی برنامگی و بی انگیزگی. 91 یعنی خیلی چیزها.
99 چی؟ 99 خوب بود اگر که اینقدر همه چی سخت نبود. اینقدر بی امنیتی و ناامیدی نبود. فرق 91 با 99 برای من اینجاست که 91 من بیشتر افسرده و ناامید بودم ولی 99 همه افسرده و نا امیدیم. منو تمام مردم. میشه گفت همون سال ها هم مردم خسته بودن ولی الان لهن. زیر فشار پتک زندگی له شدیم. جوری که دیگه نای 88 رو هم نداریم. آبان 98 رو داشتیم ولی زود خسته شدیم فشار پتک زود سرجامون نشوند مارو.
اینهارو می نویسم صرفا و صرفا از برای تاریخ و حالی که برا ما گذاشت در این سال: 98-99
گرانی بنزین 3000 تومانی
اعتراضات آبان 98
کشته شدن دست کم 1500 نفر
زدن موشک اشتباهی به هواپیما مسافربری و کشته شدن 176 نفر در دی 98
گران شدن دلار تا 28 هزار تومان(تا این لحظه...که بی شک ازین بالاتر هم خواهد رفت)
اعدام معترضان با بهانه های مختلف: #نوید-افکاری و تنی چند دیگر
و قطعا اتفاقات تلخ بیشتری افتادن ولی الان ذهن من بیشتر ازین یاری نمی کنه.
می نویسم از برای تو ای رفیق 8 سال بعد من...امیدوارم حال آن روزهای تو بهتر باشد.30 شهریور 99
16:32

]]>
کسی هست هنوز؟؟ 2020-09-20T10:39:12+01:00 2020-09-20T10:39:12+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/921 MansouR سلام و درود خدمت همرزمان قدیمی، کافه خوانای دوست داشتنی. واقعا اگه کسی هنوزم بیاد کافه و بهمون سر بزنه باید بگم که واقعا دمت گرم. من خودم بیشتر از چند ماه بود که سایت رو بالا نیاورده بودم، چه برسه به اینکه پست بذارم. ولی خب امروز سرکار وقت خالی گیر اوردم و نشستم برای آزمون نظام مهندسی که جمعه قراره برگزار شه، درس خوندن. ازونجایی که همیشه موقع درس خوندن ذوق و قریحه من می جوشه یهو یاد کافه افتادم. دوتا پست آخرشو خوندم دیدم یا ابلفضل بیشتر از دو ساله که نیومدم و ننوشتم. ننوشتن به معنای واقعی کلمه. سلام و درود خدمت همرزمان قدیمی، کافه خوانای دوست داشتنی. واقعا اگه کسی هنوزم بیاد کافه و بهمون سر بزنه باید بگم که واقعا دمت گرم. من خودم بیشتر از چند ماه بود که سایت رو بالا نیاورده بودم، چه برسه به اینکه پست بذارم. ولی خب امروز سرکار وقت خالی گیر اوردم و نشستم برای آزمون نظام مهندسی که جمعه قراره برگزار شه، درس خوندن. ازونجایی که همیشه موقع درس خوندن ذوق و قریحه من می جوشه یهو یاد کافه افتادم. دوتا پست آخرشو خوندم دیدم یا ابلفضل بیشتر از دو ساله که نیومدم و ننوشتم. ننوشتن به معنای واقعی کلمه. حتی اینستاگرام هم برام بی معنی شده. چی شد که به اینجا رسیدم نمیدونم. البته مهمم نیست. خیلی وقتا تصمیم به دوباره نوشتن گرفتم ولی معمولا نیمه کاره مونده. پس اینبار قول نمیدم که مدوام اینجا می نوسیم. ولی...ولی...باید بگم شدیدا دلم برای اینجا و حال و هواشو دورانی که داشتیم تنگ شده.
پست یکی مونده به آخر سرباز بودم...خیلی اتفاقات الان برام نیفتاده بود...تغییرات زندگی و کارو و الی آخر. خیلی چیزا عوض شده.خیلی چیزا تغییر کرده. الان یاد یه نوشته ام افتادم. :)) یادمه یه نامه نوشته بودم به فرزند آینده ام و گله کرده بودم از پراید 7 میلیونی یا 11 میلیونی....دوره دوم احمدی نژاد بود و من مخالفش. باورنکردنیه....الان همون پراید 100 میلیون به بالاست.
بذارید پیداش کنم لینکشو بذارم این زیر::
باورنکردنیه!!پیداش نکردم... قسمت سرچ قالبمونم خراب شده...نمیشه سرچ کرد...دسترسی منم محدوده...چون ادمین اصلی وبلاگ...سندمن بود...و من دسترسی کامل به همه چیز رو ندارم. یادمه آخرین بارم که باهاش حرف زدم گفتم رمزو این داستانای وبلاگو داری و فلان....گفت فراموش کردمو از سر دووند. حالا مهم نیست. هیمنجوری سر می کنیم بره. هرچند بعید میدونم از قدیمیا کسی هنوزم سر بزنه به اینجا. مگه اینکه مثل من یهو هوس رطب کنه...دلش برا کافه یهو تب کنه :))
تا اینجا بسه
شاید یه پست دگ بنویسم. ولی جمع و جورتر
اگ هستید نظر بذارید که متوجه بشم.
مرسی
30 شهریور 99
ساعت 15:38
]]>
بی خبر از همگانم 2018-07-21T17:34:41+01:00 2018-07-21T17:34:41+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/920 MansouR بی خبر از همگانم و با کس خبرم نیستمارا حوصله هیچ نگاه دلبرانه ای نیستاکنون که کنج عزلت پذیرفتمحال خرابم چنُین است و چنان می نمایدبه وقت 30 تیر 97ساعت 22:08 بی خبر از همگانم و با کس خبرم نیست
مارا حوصله هیچ نگاه دلبرانه ای نیست

اکنون که کنج عزلت پذیرفتم
حال خرابم چنُین است و چنان می نماید


به وقت 30 تیر 97
ساعت 22:08




]]>
تولدم مبارک بعد از 9 روز 2018-03-01T18:38:12+01:00 2018-03-01T18:38:12+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/919 MansouR تولد امسالم خیلی عجیب بود.خونه نبودم که بخوام بیام وبلاگ هرچند تو پادگان به نت دسترسی داشتم که بیام و طبق روال هر ساله پست اسفندی تولدو بذارم. ولی خب از لحاظ روحی جالب نبودم(طبق روال هر ساله). ولی تفاوت امسال با سال های قبل تو این بود که اینبار از لحاظ جسمی هم روبراه نبودم.آلرژیم جوری عود کرده بود که گوله گوله اشک از چشمام می ریخت. تلویزیون رو هم روشن کرده بودم که تو تنهایی آسایشگاه، صدایی باشه که بگن یه نفر هست که داره مداحی گوش میده. وفات حضرت فاطمه بود.الانم که دارم مینویسم سرما خوردم بدددد! تولد امسالم خیلی عجیب بود.
خونه نبودم که بخوام بیام وبلاگ هرچند تو پادگان به نت دسترسی داشتم که بیام و طبق روال هر ساله پست اسفندی تولدو بذارم. ولی خب از لحاظ روحی جالب نبودم(طبق روال هر ساله). ولی تفاوت امسال با سال های قبل تو این بود که اینبار از لحاظ جسمی هم روبراه نبودم.آلرژیم جوری عود کرده بود که گوله گوله اشک از چشمام می ریخت. تلویزیون رو هم روشن کرده بودم که تو تنهایی آسایشگاه، صدایی باشه که بگن یه نفر هست که داره مداحی گوش میده. وفات حضرت فاطمه بود.
الانم که دارم مینویسم سرما خوردم بدددد! کاش حواسم می بود که از صبح تا حالا چندتا دستمالو آغشته به آب بینیم کردم ولی خب شما بدونید خیلی بوده...خیلی.
دکترم رفتم...یه پنی سلین نوش کان کردم ولی فعلا که بی تاثیر بوده. امیدوارم صبح اوک شده باشم.
دگر حرفی نیست جزو آرزوی سلامتی شما.
شبتان بخییییییییر


به وقت 10 اسفند 96
22:16

]]>
خدمتم آرزوست!! 2017-11-01T17:13:38+01:00 2017-11-01T17:13:38+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/918 MansouR در یکی از عجیب ترین روزهای زندگیم به سر می برم. هر روز صبح 4:45 از خواب پا میشم...یه دستشویی ریز میرم...وضو میگیرم...لباسامو می پوشم و منتظر می مونم تا اذان بگه...سعی می کنم تو این دوره کوتاه وضوم باطل نشه و چون وقت محدوده، فرصتی به جز دستشویی ریز برای آدم نمی مونه، و قطعا خوابم اونقدری کم هست که 5 دقیقه هم حاضر نیستم زودتر بیدار شم تا دستشویی سنگین هم برم که با فراق بال منتظر اذان باشم. بدبختی این روزها اذان هم همینجوری داره ازم دور میشه و باید کم کم به فکر خوندن نماز تو پادگان باشم که اونم و در یکی از عجیب ترین روزهای زندگیم به سر می برم. هر روز صبح 4:45 از خواب پا میشم...یه دستشویی ریز میرم...وضو میگیرم...لباسامو می پوشم و منتظر می مونم تا اذان بگه...سعی می کنم تو این دوره کوتاه وضوم باطل نشه و چون وقت محدوده، فرصتی به جز دستشویی ریز برای آدم نمی مونه، و قطعا خوابم اونقدری کم هست که 5 دقیقه هم حاضر نیستم زودتر بیدار شم تا دستشویی سنگین هم برم که با فراق بال منتظر اذان باشم. بدبختی این روزها اذان هم همینجوری داره ازم دور میشه و باید کم کم به فکر خوندن نماز تو پادگان باشم که اونم وافعا بدون دستشویی سنگین غیر ممکنه. باید خونه وضو بگیرم و بعد برم پادگان؛ چون واقعا با پوتین وضو گرفتن خیلی سخته. از بحث نماز که رد بشیم می رسیم به بحث کیک و آب میوه ای که تو دست میگیرم و تو خیابان محله به سمت ته شهرک سرازیر می شم و میخورم و می نوشم و راه میرم. حداقل یه ربع پیاده روی دارم تا برسم به جایی که بنی بشری پیدا بشه تا یک سربازو سوار کنه. می رسم جلو پادگان...وقت اونقدری نیست که برم سمت پل هوایی حداقل هفت دقیقه و سی پنج ثانیه فاصله داره باهام. صبح ها اگه شلوغ بود قطعا اون هفت دقیقه و سی پنج ثانیه رو به جون می خریدم و از رو پل رد می شدم ولیکن  خلوته و خیلی ریلکس تند تند به سمت دژبانی حرکت می کنم. دژبان پارکینگ هیچ کاری نداره. دژبان انسان ها هم که هیچی...سرباز ستادیم خیر سرمون....چی؟؟؟؟ برم درب پشت؟؟ سرباز ستادم هااا....درب پشت چرا؟؟ بابا الان سرویسمون میره...ساعت 5:30هاااا....بره بدبخت میشم...باید 30 دقیقه پیاده روی کنم....باشه ولی اگه اومدم رفته بود دهنتو سرویس می کنم....اوکی....................................................................... ای داد بیداد....رفت...................................................
جناب سروان صبح اومدنی دژبان درب بالا.........آره......اسمش؟.....نظری........منم میدونم خورده....ولی باید بفهمه چی خورده....مرسی.
بعد اینکه کارای نظافت عمومیمونو کردیم می رسیم به بحث شیرین ......اوه اوه....از اتاق فرمان اشاره می کنن که اطلاعات ستادو افشا نکنم....حفاظت میاد ...آره!
ببخشید دیگه...این سری تا همینجاشو داشته باشید تا من از فاز سربازی بیام بیرون یکم از خوشبختیام بگم.( که بعید میدونم حالا حالاها بیام بیرون)


پی نوشت: به خاطر حرف یه دوست که کامنت داده بود تا بنویسم...چند خطی نوشتم و از همین جا از اوشون و تمام ایشان ها معذرت می خوام بابت کم کاری(هیچ کاری در اصل) 
ایشالله من بعد تمام هزینه هام پای شما میشه!!

ساعت 9:17 شب
10 آبان 96
]]>
خسته ایم شدید 2017-09-02T18:44:43+01:00 2017-09-02T18:44:43+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/917 MansouR سلامی دوبارهیه ماهی بود که دامنه کافه تموم شده بود و دو سه هفته اول نمیدونستم اصلا ولی هفته آخر متوجه شدم که دامنه پریده.اولش واسم مهم نبود و گفتم که دیگه دوره کافه تموم شد. ولی دیشب با یه دوستی حرف می زدم و یاد کافه کردیم و اون موقع بود که دلم واسش تنگولید.گفتم هرچی که می خواد باشه یا نباشه. میرم یا نمیرم. می نویسم یا نمی نویسم. هرچی که هست ....ما اینجا خاطره داریم و خاطره نوشتیم. سر همون یه پنج ساله شو تمدید کردم که اگه احیانا تو این یه سال و اندی خدمت حتی دسترسی به نت هم نداشتم...باز در کاف سلامی دوباره

یه ماهی بود که دامنه کافه تموم شده بود و دو سه هفته اول نمیدونستم اصلا ولی هفته آخر متوجه شدم که دامنه پریده.
اولش واسم مهم نبود و گفتم که دیگه دوره کافه تموم شد. ولی دیشب با یه دوستی حرف می زدم و یاد کافه کردیم و اون موقع بود که دلم واسش تنگولید.
گفتم هرچی که می خواد باشه یا نباشه. میرم یا نمیرم. می نویسم یا نمی نویسم. هرچی که هست ....ما اینجا خاطره داریم و خاطره نوشتیم. سر همون یه پنج ساله شو تمدید کردم که اگه احیانا تو این یه سال و اندی خدمت حتی دسترسی به نت هم نداشتم...باز در کافه باز باشه حتی اگه درو دیوارشو خاک گرفته باشه.


دگر سخنی نیست

فقط خسته ایم


11 شهریور 96
ساعت 11:23 شب
]]>
دیوانگی 2017-03-12T16:30:47+01:00 2017-03-12T16:30:47+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/916 MansouR بیست و دو روز چیزی ننوشتم اینجا بعد به این و اون می گم وبلاگم آپ میشه!آخر کیو دیدی با این همه اختلاف زمانی باز هم به این خراب شده سر بزنه!اگر سر می زنی و می خونی انصافا دمت گرم!البته نه این باشه که اینجا نمی نویسم پس تو اینستا می نویسم! نه! کلا از پایبست خراب است. مشترک مورد نظر آشغال است.پوچی و هیچی!هیچی و پوچی!تنهایی و تنهایی و تنهایی!بی حوصلگی و بی کاری!هدف دار بی هدف!هدف دار بی حوصله= بی هدففااااااااااااااااااااااکباییکشنبه22 اسفند 95ساعت 20:10 بیست و دو روز چیزی ننوشتم اینجا بعد به این و اون می گم وبلاگم آپ میشه!
آخر کیو دیدی با این همه اختلاف زمانی باز هم به این خراب شده سر بزنه!
اگر سر می زنی و می خونی انصافا دمت گرم!
البته نه این باشه که اینجا نمی نویسم پس تو اینستا می نویسم! نه! کلا از پایبست خراب است. مشترک مورد نظر آشغال است.
پوچی و هیچی!
هیچی و پوچی!
تنهایی و تنهایی و تنهایی!
بی حوصلگی و بی کاری!
هدف دار بی هدف!
هدف دار بی حوصله= بی هدف
فااااااااااااااااااااااک
بای

یکشنبه
22 اسفند 95
ساعت 20:10
]]>
روال همین بوده...همینم می مونه 2017-02-19T17:12:40+01:00 2017-02-19T17:12:40+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/915 MansouR هرسال،یک اسفند، یکی از پست های کافه اختصاص داره به تولد اینجانب.و هرسال یه جوره....یه بار شاده، یه بار غم، یه بار ترسناکه، یه بار شُلناک!کلا وضعیت عجیبیه روز و شب تولد من!شب های تولدم که همیشه پست می ذاشتم و غم عجیبی منو می گرفت برای اولین بار یادم رفت. یعنی نشستم به دیدن فیلم دکتر استرنج و بعد پشت بندش یه فیلم ترسناک انداختم بالا شد 2:30 بعدشم اینقد خسته بودم که خوابیدم. یعنی فقط خواب بود که می تونست همچین فیلمایی رو بشوره ببره! یعنی شب تولدم، تولدم یادم رفت! به همین سادگیدر نتیجه پست شبانه پری هرسال،یک اسفند، یکی از پست های کافه اختصاص داره به تولد اینجانب.
و هرسال یه جوره....یه بار شاده، یه بار غم، یه بار ترسناکه، یه بار شُلناک!
کلا وضعیت عجیبیه روز و شب تولد من!
شب های تولدم که همیشه پست می ذاشتم و غم عجیبی منو می گرفت برای اولین بار یادم رفت. یعنی نشستم به دیدن فیلم دکتر استرنج و بعد پشت بندش یه فیلم ترسناک انداختم بالا شد 2:30 بعدشم اینقد خسته بودم که خوابیدم. یعنی فقط خواب بود که می تونست همچین فیلمایی رو بشوره ببره! یعنی شب تولدم، تولدم یادم رفت! به همین سادگی
در نتیجه پست شبانه پرید و رسید به پست روزانه. هیچی دیگه....فعلا شلناک غمگینم. شلناک غمگینم یعنی حس و حال بیشتر نوشتن نیست. شمارو به خدای منان می سپارم!!
تولدمم مبارک!

1 اسفند 95
20:49

]]>
دنیا خیلی کثیفه. گوهه گوه. 2017-02-04T19:56:51+01:00 2017-02-04T19:56:51+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/913 MansouR دنیا خیلی کثیفهمیگن زیباستاوک هست ولی این کثیفیاست که همیشه چیره میشه. شما یه خونه تمیز و سفیدو در نظر بگیر... همه چیز توش نو و تمیز... حالا فکر کن یکی وسط اتاقش گوه و استفراغ کرده باشه. هنوزم خونه به نظرتون تمیز میاد... هنوزم درو دیوارو تمیز میبینید؟نه گوه و کثافت رو میبینید که وسط اتاقه... همین گوه و کثافت، حالتونو به هم میزنه.... حالا هم هرچقدر سعی کنید به در و دیوار تمیز نگاه کنید ولی بوی گوه و کثافته که آخرش زیر دماغتون میاد و حالتونو بد می کنه.دنیا خیلی کثیفه. گوهه گوه.شنبه 16 بهمن 95 دنیا خیلی کثیفه
میگن زیباست
اوک هست ولی این کثیفیاست که همیشه چیره میشه.
 شما یه خونه تمیز و سفیدو در نظر بگیر... همه چیز توش نو و تمیز... حالا فکر کن یکی وسط اتاقش گوه و استفراغ کرده باشه. هنوزم خونه به نظرتون تمیز میاد... هنوزم درو دیوارو تمیز میبینید؟
نه گوه و کثافت رو میبینید که وسط اتاقه... همین گوه و کثافت، حالتونو به هم میزنه.... حالا هم هرچقدر سعی کنید به در و دیوار تمیز نگاه کنید ولی بوی گوه و کثافته که آخرش زیر دماغتون میاد و حالتونو بد می کنه.
دنیا خیلی کثیفه. گوهه گوه.

شنبه 16 بهمن 95
23:28  
]]>
میپاچه خونم رو عکسات! 2017-01-30T15:37:10+01:00 2017-01-30T15:37:10+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/912 MansouR دوستان شمام یادتونه یه زمان چقدر آهنگ های خودکشی مد بود!هر خواننده ای حداقل تو یه آهنگش تیغو کشیده بود رو رگ هاش...تا بپاچه خونش رو عکسات!!حالا به این شدتم خودکشی نکرده بود مثل دنیا جهانبخت خودشو خفه که کرده بود! نکرده بود؟؟!مجید خراط ها هم استاد بزرگ این نوع خودکشی ها بود! جوری تیغ میزد که دست از جاش کنده می شد!!پی نوشت::: واااای الان این شکلکرو دیدم!! یه زمان تو چت یاهو من عاشق چشم های این جیگر شده بودم!!     چشم هاش شروع یه واقعه اس  اصلا!!پی تر نوشت: نمی دونم از کجا دوستان شمام یادتونه یه زمان چقدر آهنگ های خودکشی مد بود!
هر خواننده ای حداقل تو یه آهنگش تیغو کشیده بود رو رگ هاش...تا بپاچه خونش رو عکسات!!
حالا به این شدتم خودکشی نکرده بود مثل دنیا جهانبخت خودشو خفه که کرده بود! نکرده بود؟؟!
مجید خراط ها هم استاد بزرگ این نوع خودکشی ها بود! جوری تیغ میزد که دست از جاش کنده می شد!!



پی نوشت::: واااای الان این شکلکرو دیدم!! یه زمان تو چت یاهو من عاشق چشم های این جیگر شده بودم!!     چشم هاش شروع یه واقعه اس  اصلا!!

پی تر نوشت: نمی دونم از کجا ولی یه چندتایی دوست اومدن کامنت گذاشتن! خوشحالمون کردن انصافا...اجرشون با آقا

دوشنبه 11 بهمن
ساعت 19:13
]]>
سخت نویسی 2017-01-28T21:19:29+01:00 2017-01-28T21:19:29+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/911 MansouR یادمه چند سال قبل تو همین کافه پستی گذاشتم بعد تهش پی نوشت زدم که مثلا این نوشته را در کمتر از ده دقیقه نوشتم یا مثلا سه دقیقه. می خوام بگم اون موقع خیلی راحت و سریع می نوشتم. الان نمی دونم چی شده . یک چیزی می خوام بنویسم هزار دقیقه طول می کشه. شاید الان خیلی روی انتخاب کلمات فکر می کنم. یا اون موقع جوون تر بودم راحت چرت و پرت می گفتم. یا الان پیر شدم دیگه دستم و دلم به چرت و پرت نمی ره.ولی فکر می کنم یکی از دلایل اصلی این کم نویسیم خارج از محاوره و ادبی نوشتن باشه. هرچند خودم بارها چندتا نوشت یادمه چند سال قبل تو همین کافه پستی گذاشتم بعد تهش پی نوشت زدم که مثلا این نوشته را در کمتر از ده دقیقه نوشتم یا مثلا سه دقیقه. می خوام بگم اون موقع خیلی راحت و سریع می نوشتم. الان نمی دونم چی شده . یک چیزی می خوام بنویسم هزار دقیقه طول می کشه. شاید الان خیلی روی انتخاب کلمات فکر می کنم. یا اون موقع جوون تر بودم راحت چرت و پرت می گفتم. یا الان پیر شدم دیگه دستم و دلم به چرت و پرت نمی ره.
ولی فکر می کنم یکی از دلایل اصلی این کم نویسیم خارج از محاوره و ادبی نوشتن باشه. هرچند خودم بارها چندتا نوشته محاوره در سبک ادبی نوشتم ولی نمی دونم چرا وقتی موضوع داستانی پیش میاد و می خوام در خصوص یک مسابقه یا تمرینی بنویسم، دست و دلم به نوشتن ساده نویسی نمی ره. ادبی کامل هم نوشتنی همه جام پاره می شه تا بتونم یک جمله از ذهنم رو کاغذ بیارم. تازه وقتی هم میارم، هشتاد بار جای کلماتو عوض میکنم. آخرشم خسته میشم ول می کنم، میرم سر فیلم و سریالم.
مثلا الان همین نوشته ای که نوشته ام راحت بود. ولی اگه بخوام اینو با حالت غیر محاوره بنویسم، خون میام!
در کل این چند وقته داستان عجیبی شده نوشتن من. خیلی حساس شدم روی کلمات. فکرم هم اصلا متمرکز نیست.
پیشنهادی ندارید؟
پی نوشت: راستی اصلا کسی دوباره می آد سر بزنه این خاراب شده؟؟

یک شنبه 10 بهمن
00:50 بامداد
]]>
هوز کٍیر؟ جاست رایت دِن شات د فاک آپ 2017-01-21T21:45:43+01:00 2017-01-21T21:45:43+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/909 MansouR گاهی یک نوشته و متن آنقدر زیبا نوشته می شود که تاثیر آن تا سال ها از ذهن آدم بیرون نمی رود. وقتی نشسته ای پشت صندلی و قلپ قلپ چایی می نوشی و با چشمان بسته دست می کشی روی برگه سفید سوزن زده ای تا شاید بتوانی حس کنی چه نوشته، میبینی که شدی شبیه یکی از شخصیت داستان هایی که تازه خواندی. تو کوری و چایی می نوشی. تو کوری و تلاش می کنی آخرین نامه دوست ناشناست را بخوانی. دوستی که تو تا آخر عمرت هم اورا نخواهی دید. توافقات بین دوستان نامه ای از بین نمی روند. این عهدی بود که هر دو باهم به آن رسیده بودی گاهی یک نوشته و متن آنقدر زیبا نوشته می شود که تاثیر آن تا سال ها از ذهن آدم بیرون نمی رود. وقتی نشسته ای پشت صندلی و قلپ قلپ چایی می نوشی و با چشمان بسته دست می کشی روی برگه سفید سوزن زده ای تا شاید بتوانی حس کنی چه نوشته، میبینی که شدی شبیه یکی از شخصیت داستان هایی که تازه خواندی. تو کوری و چایی می نوشی. تو کوری و تلاش می کنی آخرین نامه دوست ناشناست را بخوانی. دوستی که تو تا آخر عمرت هم اورا نخواهی دید. توافقات بین دوستان نامه ای از بین نمی روند. این عهدی بود که هر دو باهم به آن رسیده بودید برای اینکه تا آخر عمر راحت با هم دردل کنید بدون اینکه ترسی از این داشته باشید که روزی، یکدیگر را قضاوت کنید. چه حوصله ای دارد دوستت که می نشیند یک بار سوزن زده های تورا می خواند و یک بار هم نوشته های خودش را سوزن سوزن می کند. راستی دوستت هم کور است. فقط این را به تو نمی گوید. این را از خون نوک انگشت سبابه اش که روی کاغذ خشک شده فهمیدی. هرچند خون را ندیدی. بوی خون را شنیدی.
فکر می کنی تو هم روزی خودت را جای شخصیت داستان من قرار بدهی؟ هرچقدر هم نوشته و متن من آنقدر زیبا نوشته نشده که تاثیر آن تا سال ها از ذهنت بیرون نرود؟ وقتی نشسته ای پشت صندلی وقلپ قلپ چایی می نوشی و با چشمان بسته دست می کشی روی برگه سفید سوزن زده ای تا شاید بتوانی حس کنی چه نوشته؟
می بینی شدی شبیه یکی از شخصیت های داستان من!


دوشنبه 3 دی 95
1:38 بامداد

پی نوشت: متن انگلیسی عنوان:: whos care? just write then shut the fuck up
]]>
لذت یا زجر؟ 2017-01-20T21:56:36+01:00 2017-01-20T21:56:36+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/908 MansouR خل شده ام. یعنی خل بوده ام. چیز جدیدی نیست. یا اصلا چیزی نیست که تازه متوجه شده باشم یا تازه به آن اعتراف کنم! فقط خواستم دوباره به خودم یادآوری کنم که خل شده ام. در این حد که ساعت 1:30 شب حاضرم سرم را از پنجره بیرون کنم و آن را فریاد بزنم ولی از وقتی این توری پشه بند را تابستان بستیم دیگر کله ام از پنجره رد نشده. الان متوجه شدم که من زجر نکشیدن را به بردن لذت ترجیح دادم. حاضر شده ام لذت سر از پنجره بیرون کردن و دیدن غروب خورشید را رها کنم و بچسبم به نیش نخوردن از پشه ها که شب ها از دستشان ح خل شده ام. یعنی خل بوده ام. چیز جدیدی نیست. یا اصلا چیزی نیست که تازه متوجه شده باشم یا تازه به آن اعتراف کنم! فقط خواستم دوباره به خودم یادآوری کنم که خل شده ام. در این حد که ساعت 1:30 شب حاضرم سرم را از پنجره بیرون کنم و آن را فریاد بزنم ولی از وقتی این توری پشه بند را تابستان بستیم دیگر کله ام از پنجره رد نشده. الان متوجه شدم که من زجر نکشیدن را به بردن لذت ترجیح دادم. حاضر شده ام لذت سر از پنجره بیرون کردن و دیدن غروب خورشید را رها کنم و بچسبم به نیش نخوردن از پشه ها که شب ها از دستشان حاضر بودم دی اکسید کربن خودم را بارها زیر پتو نفس بکشم ولی در طول شب هی بیدار نشوم تا ببینم اینبار کدام پشه خونم را مکیده.

به نظرتان لذت بردن یا زجر نکشیدن؟ کدام را ترجیح می دهید؟

شنبه 2 بهمن 95
1:37 بامداد
]]>
کامو جان دوستت دارم 2017-01-16T13:00:14+01:00 2017-01-16T13:00:14+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/907 MansouR بدون شک می تونم بگم یکی از نویسنده های مورد علاقه ام #آلبر_کامو هستش. بعد خوندن کتاب "#بیگانه" چنان جذب قلمش شدم که به مرور سعی کردم بقیه کتاب هاش رو هم بخونم."#طاعون" و "#سقوط" و حالا نمایشنامه "#راستان"به نظرم #کتاب باید آدم را به فکر فرو ببره. هرچند از خوندن کتاب هایی که لازم نیست تمام فکرتون رو هم درگیر کنه لذت می برم. مثلا ساعت ها کتاب بخونی و از فضای کتاب لذت ببری تا کمی از مشکلات دور باشی. ولی خب یک سری چیزها هستند که همیشه باهامونن. مثل مرگ و فلسفه زندگی.#کامو آدمو با این مسائل درگیر می

بدون شک می تونم بگم یکی از نویسنده های مورد علاقه ام #آلبر_کامو هستش. بعد خوندن کتاب "#بیگانه" چنان جذب قلمش شدم که به مرور سعی کردم بقیه کتاب هاش رو هم بخونم.
"#طاعون" و "#سقوط" و حالا نمایشنامه "#راستان"
به نظرم #کتاب باید آدم را به فکر فرو ببره. هرچند از خوندن کتاب هایی که لازم نیست تمام فکرتون رو هم درگیر کنه لذت می برم. مثلا ساعت ها کتاب بخونی و از فضای کتاب لذت ببری تا کمی از مشکلات دور باشی. ولی خب یک سری چیزها هستند که همیشه باهامونن. مثل مرگ و فلسفه زندگی.
#کامو آدمو با این مسائل درگیر می کنه.
#نمایشنامه_راستان هم از‌ همون کتاب هاست که فکرو مشغول خودش میکنه.
داستان در مورد انقلاب #روسیه و ترور صدر اعظم روسیه هست و کتاب این موضوع را مطرح می کنه که حد کشتن استبداد و از بین بردن اون برای رسیدن به انقلاب و هدف مورد نظر تا کجاست؟ یعنی برای رسیدن به هدف والا و درست؛ آیا باید از یک سری قوانین و انسانیت ها بگذریم؟یعنی حاضریم کودک بی گناهی رو بکشیم تا مسیر انقلاب و درستی هموار بشه؟ این سوال در کتاب "1984" هم مطرح بود. اونجا بچه ها طوری تربیت می شدند که جاسوس بار بیان و اونچنان مغزشونو شستشو می دادند که یذره هم به نظام استبدادیشون خیانت نمی کردند.
حالا با این تفاسیر که میخوایم جامعه رو تغییر بدیم و این بچه ها که آینده های بعدی اون کشور هستند و از پایه ذهنشون خرابه رو می تونیم بکشیم؟ کودکی که چیزی در‌مورد این اتفاقات نمی دونه و قدرت تفکر و انتخابو ازش‌گرفتن. (با تفکر به اینکه لازمه پیروزی در #انقلاب و #جنگ این موضوع باشه)

حاضریت این کارو بکنید؟

دوشنبه 27 دی 95
16:50

]]>
برگشتم ولی چه برگشتنی 2017-01-16T12:44:46+01:00 2017-01-16T12:44:46+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/906 MansouR با سلام خدمت ارواح کافه جوانباز هم برگشتم. آن هم چه برگشتنی!!چندتا کار می خوام انجام بدم. یک اینکه لقب "کبیر"و از روی اسمم بردارم. خیلی وقت هست که می خوام این کارو بکنم ولی خب دستم به عمل نمی رفت. از دیشب دوباره لپتاپ رو گذاشتم روی شکمم بلکه چند خطی بنویسم. پشت میز خیلی زود خسته می شم. هرچند این روی شکم گذاشتن هم کلی ضرر داره که قرار شده زود زود به خودم استراحت بدم تا دل درد نگیرم.کار دیگه ای هم که میخوام انجام بدم، حداقل نوشتن مداومه. حداقل تا سربازی شروع شه یکم بنویسم. هرچقدرم خزعبل و با سلام خدمت ارواح کافه جوان
باز هم برگشتم. آن هم چه برگشتنی!!
چندتا کار می خوام انجام بدم. یک اینکه لقب "کبیر"و از روی اسمم بردارم. خیلی وقت هست که می خوام این کارو بکنم ولی خب دستم به عمل نمی رفت. 
از دیشب دوباره لپتاپ رو گذاشتم روی شکمم بلکه چند خطی بنویسم. پشت میز خیلی زود خسته می شم. هرچند این روی شکم گذاشتن هم کلی ضرر داره که قرار شده زود زود به خودم استراحت بدم تا دل درد نگیرم.
کار دیگه ای هم که میخوام انجام بدم، حداقل نوشتن مداومه. حداقل تا سربازی شروع شه یکم بنویسم. هرچقدرم خزعبل و مسخره باشند. اینجا تنها جایی هستش که میتونم خودم باشم و راحت بنویسم.
ایسنتانویسیم خیلی کم شده. حتی دیگه اینستاگردی هم نمی کنم. کلا بی تفاوت شدم به همه چی.
نمیدونم از اثرات سربازیه یا فصل سرد زمستون. هرچی که هست...فعلا به تمام احوالات ما خرابکاری کرده.
ایشالله باز هم می نویسم.
پی نوشت: ازونجایی که دیگه کسی جز من نمی نویسه دیگه تیک عکس پروفایل رو هم نمی زنم که کنار پست هام بیاد. معلومه دیگه...خودم نوشتم.
پی تر نوشت: شاید دنبال یه قالب تاریخ و ساعت دار هم بگردم که بفهمید کی چیز میز نوشتم. البته می تونم ازین به بعد پایین نوشته هام تاریخ و ساعت بزنم. اینم فکر بدی نیست.قالب سندی رو به فاک ندیم بهتره!!
مثلا
دوشنبه 27 دی 95
16:25
]]>
من باد میشم میرم تو موهات 2016-07-25T19:47:25+01:00 2016-07-25T19:47:25+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/905 MansouR ♫♫ مشکلم بختِ بد و تلخیِ ایام نیستمشکلم پوشوندنِ پینه ی دستام نیستمشکلم نون نیست ، آب نیست ، برق نیستمشکلم شکستنِ طلسمِ تنهایی ستعاشقونه ست ، یک روزی هم حل میشهیا که از بارش زانوی من خم میشهزنهار … زنهار …که من باد میشم میرم تو موهاتحرف میشم میرم تو گوشاتفکر میشم میرم تو کلّتمن بنز میشم میرم زیرِ پاتفقر میشم میرم تو جیباتمن گرگ میشم میرم تو گلّت … هی …صد تا طرفدار داریهمه تو رو دوست دارن و ذهنِ گرفتار داریدمتم گرم … دمتم گرم … دمتم گرم … دمتم گرمنزدیک میشم ، دور میشمبلکه مقبول در این راهِ پر از ♫♫ مشکلم بختِ بد و تلخیِ ایام نیست
مشکلم پوشوندنِ پینه ی دستام نیست
مشکلم نون نیست ، آب نیست ، برق نیست
مشکلم شکستنِ طلسمِ تنهایی ست
عاشقونه ست ، یک روزی هم حل میشه
یا که از بارش زانوی من خم میشه
زنهار … زنهار …
که من باد میشم میرم تو موهات
حرف میشم میرم تو گوشات
فکر میشم میرم تو کلّت
من بنز میشم میرم زیرِ پات
فقر میشم میرم تو جیبات
من گرگ میشم میرم تو گلّت … هی …

صد تا طرفدار داری
همه تو رو دوست دارن و ذهنِ گرفتار داری
دمتم گرم … دمتم گرم … دمتم گرم … دمتم گرم
نزدیک میشم ، دور میشم
بلکه مقبول در این راهِ پر از استرس و وصله ی ناجور بشم
اینه قصه م … اینه قصه م … اینه قصه م …
من برق میشم میرم تو چشمات
اشک میشم میرم رو گونت
زلف میشم میام رو شونت
من باد میشم میرم تو موهات
سیگار میشم میرم رو لبهات
دود میشم میرم تو ریه ت

ای بخت سراغِ من بیا که رختِ خوابِ من با این خیالِ خامم گرم نمیشه
ای بخت سراغِ من بیا که رختِ خوابِ من با این خیالِ خامم گرم نمیشه
ای بخت سراغِ من بیا که رختِ خوابِ من با این خیالِ خامم گرم نمیشه
بی حساب اسرارم و هی داد زدم … هی داد زدم
بی دلیل احساسم و فریاد زدم … فریاد زدم
حیف از این روزا که من به فاک زدم … به فاک زدم
حیف از این روزا که من به فاک زدم … به فاک …
یک ، دو ، سه ، چهار
نزدیک میشم ، دور میشم
بلکه مقبول در این راهِ پر از استرس و وصله ی ناجور بشم
اینه قصه م … اینه قصه م … اینه قصه م …
♫♫

آهنگی از علی عظیمی با نام پیش درآمد

پی نوشت: قسمت هایی که رنگش فرق می کند را خیلی دوست دارم
خیلی متفاوته با قسمت های دیگه شعر
]]>
دُرافشانی 2016-07-11T15:44:57+01:00 2016-07-11T15:44:57+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/904 MansouR در بازی فینال جام ملت های اروپا 2016، پرتغال در نهایت خوش شانسی به فینال رسید و مقابل فرانسه میزبان قرار گرفت. خیال نکنید بحث فوتبالی هست. خیر...بحث کاملا اجتماعی هم هست. در این بازی، حدود دقیقه 20، بازیکن فرانسه به نام "دیمیتری پایت" روی یک حرکت بی ادبانه پای کریستینو رونالدو را زخمی می کند و موجب مصدومیت این بازیکن می شود. فینال مسابقه به علاوه روحیه نازک و حساس رونالدو موجب ریختن اشک اش می شود. و همین اشک ها دل های مردم کشورمان را به درد می آورد. طوری که دیگر کسی یادش نماند که قبل از مصدومی در بازی فینال جام ملت های اروپا 2016، پرتغال در نهایت خوش شانسی به فینال رسید و مقابل فرانسه میزبان قرار گرفت. خیال نکنید بحث فوتبالی هست. خیر...بحث کاملا اجتماعی هم هست. در این بازی، حدود دقیقه 20، بازیکن فرانسه به نام "دیمیتری پایت" روی یک حرکت بی ادبانه پای کریستینو رونالدو را زخمی می کند و موجب مصدومیت این بازیکن می شود. فینال مسابقه به علاوه روحیه نازک و حساس رونالدو موجب ریختن اشک اش می شود. و همین اشک ها دل های مردم کشورمان را به درد می آورد. طوری که دیگر کسی یادش نماند که قبل از مصدومیت، قریب به اتفاق پرتغال را لایق قهرمانی نمی دانستند. حالا به طریقی و نحوی رونالدو کمی لنگ لنگان بازی می کند، ولی در نهایت درد بر او مستولی شده و بالاخره تعویض می شود. بعد از دقایقی عادل فردوسی پور؛ گزارشگر بازی با لحنی متاسف می گوید که ملت همیشه در صحنه ایران، طبق فرهنگ رایج شبکه های اجتماعیمان به صفحه اینستاگرام دیمیتری پایت هجوم آورده و با الفاظ زیبایی از خجالت اش درآمده اند. این جمله فردوسی پور کافی بود تا تمام آن کسانی هم که از صحنه غایب بودند، خود را به معرکه برسانند. همینطور کسانی که آبروی فرهنگ کوروشیمان را در خطر می دیدند، با مراجعه به پیج مذکور، دیگران را نهی از منکر کرده و با زبان بی زبانی از دیمیتری عذرخواهی می کنند.
برای مثال کامنتی از دوستان را می خوانیم:
  dimitriii jan....pliz forgive our atack to your page....vali you ham bad zadi ronaldo ro martikeye booooGh


اشاره کردن به چند نکته خالی از لطف نیست:
آخر چرااا؟ یعنی چشمه طنز انسان تا این حد فشار آور است که در پیج دیگران فواره می کند؟؟!
و دیگر اینکه؛ به نظرم نهی از منکر صحیح زیر پیج فرد ضارب جواب نمی دهد. چون به طریقی موجب تهییج دیگران می شود تا بیشتر جانفشانی کنند.
در آخر تشکر می کنم از "روابط عمومی سازمان جوانان بیکار" که موجبات تفریحات این اشخاص را فراهم نمی کند تا اینچنین دُرافشانی ها ببینیم!!
]]>
طوری که من فکر میکنم 2016-07-01T00:25:05+01:00 2016-07-01T00:25:05+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/903 MansouR آخرین باری را که بلند گریه کردم را یادم نمی آید. اصلا برایم مهم نبوده که به خاطرم بسپارم. ولی حالا، یعنی ساعت 5 صبح، بعد خوردن سحری، یکهو برایم مهم شده که آخرین بار که بلند گریه کردم کی بوده. یک کلیپ هم که در همین خصوص گریه بود، یادم می آید. قیافه ای که من فکر میکنم موقع گریه می شم و چیزی که در واقعیت اتفاق میفته. قطعا خودتون می تونید حدس بزنید قیافه ها چجوری بوده. البته اینکه میگم کلیپ، شاید عکس بوده اصلا. در کل ساعت پنج صبح، بهم حق بدید حافظه ام کار نکند. برم بخوابم... صبح بخیر تهرااااان... زز آخرین باری را که بلند گریه کردم را یادم نمی آید. اصلا برایم مهم نبوده که به خاطرم بسپارم. ولی حالا، یعنی ساعت 5 صبح، بعد خوردن سحری، یکهو برایم مهم شده که آخرین بار که بلند گریه کردم کی بوده. یک کلیپ هم که در همین خصوص گریه بود، یادم می آید. قیافه ای که من فکر میکنم موقع گریه می شم و چیزی که در واقعیت اتفاق میفته. قطعا خودتون می تونید حدس بزنید قیافه ها چجوری بوده. البته اینکه میگم کلیپ، شاید عکس بوده اصلا. در کل ساعت پنج صبح، بهم حق بدید حافظه ام کار نکند. برم بخوابم... صبح بخیر تهرااااان... زززززززد
]]>
تنهایی یک روح بزرگ 2016-06-26T11:38:23+01:00 2016-06-26T11:38:23+01:00 tag:http://cafejavan.mihanblog.com/post/902 MansouR «علی» از «محمد» تنهاتر است!«علی» از خدا نیز تنهاتر است!خدا برای تنهایی اش آدم را آفرید.«محمد»(ص) سلمان را یافت.اما، اما «علی»(ع) تا پایان حیاتش تنها ماند.از میان خیل شیعیان جز چاه های پیرامون مدینه کسی نداشت.دکتر شریعتیمجموعه آثار 13،ص82التماس دعا «علی» از «محمد» تنهاتر است!
«علی» از خدا نیز تنهاتر است!
خدا برای تنهایی اش آدم را آفرید.
«محمد»(ص) سلمان را یافت.
اما، اما «علی»(ع) تا پایان حیاتش تنها ماند.
از میان خیل شیعیان جز چاه های پیرامون مدینه کسی نداشت.

دکتر شریعتی


مجموعه آثار 13،ص82

التماس دعا

]]>